இந்திய இசையில் ஸ்வரா அறிமுகம்

ஸ்வராவைப் புரிந்துகொள்வது

ஸ்வரா என்பது இந்திய பாரம்பரிய இசையில் ஒரு இசைக் குறிப்பைக் குறிக்கிறது, அதன் அடிப்படை கூறுகளில் ஒன்றாக செயல்படுகிறது. இது மேற்கத்திய இசையில் உள்ள குறிப்புகளின் கருத்துக்கு ஒத்ததாக இருக்கிறது ஆனால் டோனல் தரம் மற்றும் வெளிப்பாட்டின் அடிப்படையில் ஆழமான முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது. ஸ்வராஸ் மெல்லிசைகளின் கட்டுமானத் தொகுதிகளை உருவாக்குகிறது மற்றும் இந்திய இசையின் கட்டமைப்பிலும் கோட்பாட்டிலும் முக்கியமானது.

இந்திய இசையில் ஸ்வராவின் முக்கியத்துவம்

ஸ்வராவின் முக்கியத்துவம் மெல்லிசைகளை உருவாக்குவதில் அதன் பங்கில் உள்ளது. இந்திய பாரம்பரிய இசையில், மெல்லிசை என்பது குறிப்புகளின் வரிசை மட்டுமல்ல; இது உணர்ச்சிகளையும் கதைகளையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு வெளிப்பாடு. ஸ்வராஸ், அவர்களின் தனித்துவமான டோனல் குணங்கள், இசைக்கலைஞர்களை சிக்கலான மற்றும் உணர்ச்சிகரமான பாடல்களை உருவாக்க அனுமதிக்கின்றன. ஒவ்வொரு ஸ்வாராவிற்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட அதிர்வெண் மற்றும் தனித்துவமான அடையாளம் உள்ளது, இது இந்திய இசையின் செழுமையான நாடாவுக்கு பங்களிக்கிறது.

இந்திய இசையில் ஆக்டேவ்

இந்திய இசையில், ஸ்வராவைப் புரிந்துகொள்வதில் எண்கோணத்தின் கருத்து மையமாக உள்ளது. இந்திய சொற்களஞ்சியத்தில் சப்தக் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு எண்கோணம், ஏழு அடிப்படை குறிப்புகள் அல்லது ஸ்வரங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்த குறிப்புகள் ஷட்ஜா (சா), ரிஷபம் (ரீ), கந்தர் (கா), மத்யம் (மா), பஞ்சம் (பா), தைவத் (தா), மற்றும் நிஷாத் (நி). ஒரு ஆக்டேவில் உள்ள ஸ்வரங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன, இது இசை அளவுகள் மற்றும் ராகங்களின் அடித்தளத்தை உருவாக்குகிறது.

மெல்லிசை உருவாக்கத்தில் பங்கு

மெல்லிசை உருவாக்கத்தில் ஸ்வராஸ் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இந்திய பாரம்பரிய இசையில் ஒரு மெல்லிசை என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசை மற்றும் தாளத்தில் அமைக்கப்பட்ட ஸ்வரங்களின் தொடர். இந்த மெல்லிசைகள் ராகங்கள் எனப்படும் குறிப்பிட்ட விதிகள் மற்றும் வடிவங்களின்படி கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு ராகம் என்பது ஸ்வராஸின் தேர்வு, ஏற்பாடு மற்றும் அலங்காரம் ஆகியவற்றைக் கட்டளையிடும் ஒரு மெல்லிசைக் கட்டமைப்பாகும், இது மாறுபட்ட மற்றும் வெளிப்படையான இசைத் துண்டுகளை உருவாக்க அனுமதிக்கிறது.

இந்திய பாரம்பரிய இசையின் அமைப்பு

இந்திய பாரம்பரிய இசையின் அமைப்பு ஸ்வரா, ராகம் மற்றும் தாலா (தாளம்) ஆகியவற்றின் இடைவினையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஸ்வராஸ் என்பது குறிப்புகள், ராகங்கள் மெல்லிசை கட்டமைப்பை வழங்குகின்றன, மற்றும் தாலா தாள சுழற்சியை வரையறுக்கிறது. இந்த அமைப்பு நுணுக்கமாக வடிவமைக்கப்பட்டு, பல நூற்றாண்டுகளாக உருவாக்கப்பட்ட சிக்கலான மற்றும் அதிநவீன இசை அனுபவத்தை வழங்குகிறது.

இசைக் கோட்பாடு மற்றும் ஸ்வரா

இந்திய பாரம்பரிய இசையில் உள்ள இசைக் கோட்பாடு ஸ்வரா என்ற கருத்துடன் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. பரத முனியின் "நாட்ய சாஸ்திரம்" என்ற பண்டைய ஆய்வுக் கட்டுரை போன்ற தத்துவார்த்த நூல்கள், ஸ்வராஸின் இயல்பு மற்றும் செயல்பாடு பற்றிய விரிவான நுண்ணறிவுகளை வழங்குகின்றன. இந்த கோட்பாடு மைக்ரோடோனல் மாறுபாடுகள் (ஸ்ருதி), ராகங்களின் உருவாக்கம் மற்றும் அவற்றின் பயன்பாட்டை நிர்வகிக்கும் விதிகள் போன்ற அம்சங்களை உள்ளடக்கியது, இவை அனைத்தும் ஸ்வரா என்ற கருத்தைச் சுற்றி வருகின்றன.

வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார சூழல்

வரலாற்று புள்ளிவிவரங்கள்

1. பரத முனி: ஸ்வராஸ் மற்றும் அவற்றின் பயன்பாடுகள் பற்றி விரிவாக விவாதிக்கும் "நாட்டிய சாஸ்திரத்தை" எழுதிய பெருமைக்குரிய ஒரு பண்டைய இந்திய இசையமைப்பாளர்.
2. பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டே: ஸ்வரஸ் மற்றும் ராகங்களை ஒரு முறையான கட்டமைப்பிற்குள் வகைப்படுத்தி, இந்திய பாரம்பரிய இசையை அணுகக்கூடியதாக மாற்றிய ஒரு முக்கிய இசையமைப்பாளர்.

கலாச்சார முக்கியத்துவம்

ஸ்வராஸ் இந்தியாவில் ஒரு ஆழமான கலாச்சார முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டுள்ளது, இது பாரம்பரிய இசைக்கு மட்டுமல்ல, நாட்டுப்புற மற்றும் பக்தி இசை மரபுகளுக்கும் ஒருங்கிணைந்ததாகும். அவை பல்வேறு கலாச்சார நிகழ்வுகள் மற்றும் திருவிழாக்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, இந்தியாவின் வளமான இசை பாரம்பரியத்திற்கு பங்களிக்கின்றன.

இடங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகள்

1. தஞ்சாவூர்: கர்நாடக இசையின் வளமான பாரம்பரியத்திற்கு பெயர் பெற்ற தமிழ்நாட்டின் வரலாற்று நகரம், அங்கு ஸ்வரங்கள் விரிவாகப் படித்து பயிற்சி பெறுகின்றன.
2. குவாலியர்: ஹிந்துஸ்தானி கிளாசிக்கல் இசைக்கு அதன் பங்களிப்புக்காக புகழ்பெற்ற நகரம், ஸ்வராஸின் வளர்ச்சி மற்றும் பரிணாம வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்துகிறது.

ஸ்வரா பயன்பாட்டின் எடுத்துக்காட்டுகள்

1. ராக யமன்: இந்துஸ்தானி கிளாசிக்கல் இசையில் ஒரு பிரபலமான ராகம், ஏழு ஸ்வரங்களையும் ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்தில் பயன்படுத்துகிறது, அவற்றின் மெல்லிசை திறனை வெளிப்படுத்துகிறது.
2. ராக பைரவி: அதன் உணர்ச்சிகரமான கவர்ச்சிக்கு பெயர் பெற்ற பைரவி, ஸ்வராஸின் வெளிப்பாட்டு சக்தியை விளக்கி, ஆழமான உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் வகையில் ஸ்வராஸைப் பயன்படுத்துகிறார்.
3. கர்நாடக இசைக் கச்சேரிகள்: இசையமைப்புகள் மற்றும் மேம்பாடுகளின் மூலம் கலைஞர்கள் ஸ்வராஸின் நுணுக்கங்களை ஆராய்ந்து, மெல்லிசை உருவாக்கத்தில் அவர்களின் பங்கை வலியுறுத்தும் நிகழ்ச்சிகள். இந்த அடிப்படைக் கருத்துகளைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், இந்திய பாரம்பரிய இசையில் உள்ள ஸ்வராஸின் ஆழம் மற்றும் சிக்கலான தன்மையை மாணவர்கள் பாராட்ட முடியும், இந்த வளமான இசை பாரம்பரியத்தின் உருவாக்கம், கட்டமைப்பு மற்றும் கோட்பாட்டில் அவர்களின் முக்கிய பங்கை அங்கீகரிப்பார்கள்.

ஸ்வர வகைகள்: சுத்த மற்றும் விக்ரிதா

இந்திய இசையில் ஸ்வராஸ் அறிமுகம்

இந்திய இசையில், ஸ்வராஸ் என்பது மெல்லிசைகளின் கட்டுமானத் தொகுதிகளை உருவாக்கும் அடிப்படை கூறுகள். இசை அளவையும் இந்திய இசையின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பையும் புரிந்துகொள்வதற்கு ஸ்வராஸ் வகைகளைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் முக்கியமானது. ஸ்வரங்கள் இரண்டு முக்கிய வகைகளாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன: சுத்த (தூய்மையானது) மற்றும் விக்ரிதா (மாற்றப்பட்டது). இந்த வேறுபாடு சப்தக் அல்லது ஆக்டேவில் அடித்தளமாக உள்ளது, இது ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் அமைக்கப்பட்ட இந்த குறிப்புகளை உள்ளடக்கியது.

சுத்த ஸ்வரா: தூய குறிப்புகள்

சுத்த ஸ்வராஸ் என்பது இந்திய இசை அளவில் உள்ள தூய குறிப்புகளைக் குறிக்கிறது. இசை அமைப்புகளின் முதுகெலும்பாக அமைந்த இயற்கையான குறிப்புகள் இவை. சப்தக்கின் சூழலில், சுத்த ஸ்வரங்கள்:

1. ச (ஷட்ஜா)
2. ரீ (ரிஷப்)
3. கா (காந்தர்)
4. மா (மத்தியம்)
5. பா (பஞ்சம்)
6. தா (தைவத்)
7. நி (நிஷாத்)

சுத்த ஸ்வராவின் சிறப்பியல்புகள்

• தூய்மை: சுத்த ஸ்வரங்கள் அளவுகோலில் நிலையான அல்லது இயல்புநிலை குறிப்புகளாகக் கருதப்படுகின்றன. அவை பாதிக்கப்படாதவை மற்றும் அவற்றின் அசல் அதிர்வெண்ணைப் பராமரிக்கின்றன.
• இந்திய இசையில் முக்கியத்துவம்: இந்தக் குறிப்புகள் இந்திய இசையில் ஒருங்கிணைந்தவை, பல்வேறு ராகங்கள் மற்றும் இசையமைப்பிற்கு அடிப்படையாக அமைகின்றன.

சுத்த ஸ்வர பயன்பாட்டிற்கான எடுத்துக்காட்டுகள்

• ராக பூபாலி: ஒரு அமைதியான மற்றும் பக்தி சூழ்நிலையை உருவாக்க சுத்த ஸ்வரங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.
• ராக யமன்: விக்ரித ஸ்வரங்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கு முன் மனநிலையை நிலைநாட்டுவதற்காக சுத்த ஸ்வரங்களுடன் அடிக்கடி தொடங்குகிறது.

விக்ரிதா ஸ்வரா: மாற்றப்பட்ட குறிப்புகள்

விக்ரிதா ஸ்வராஸ் என்பது இந்திய இசை அளவில் மாற்றப்பட்ட குறிப்புகள். இந்த மாற்றங்கள் அவற்றின் சுத்த சகாக்களை விட அதிகமாக (திவ்ரா) அல்லது குறைவாக (கோமல்) இருக்கலாம். விக்ரிதா ஸ்வரஸின் கருத்து, இசை அமைப்புகளில் அதிக அளவிலான வெளிப்பாடு மற்றும் பன்முகத்தன்மையை அனுமதிக்கிறது.

விக்ரிதா ஸ்வர வகைகள்

1. கோமல் (மென்மையான அல்லது தட்டையான): இந்த வகை விக்ரிதா ஸ்வரா சுத்த ஸ்வராவை விட சுருதி குறைவாக உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, Re, Ga, Dha மற்றும் Ni ஆகியவற்றில் கோமல் மாறுபாடுகள் இருக்கலாம்.
2. திவ்ரா (கூர்மையானது): இந்த வகை சுத்த ஸ்வராவை விட சுருதியில் உயர்ந்தது. இந்திய அளவில், திவ்ரா மா எனப்படும் திவ்ரா மாறுபாடு மா மட்டுமே உள்ளது.

விக்ரிதா ஸ்வராவின் பண்புகள்

• மாற்றம்: விக்ரிதா ஸ்வரங்கள் நிலையான சுருதியிலிருந்து விலகுவதன் மூலம் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன, இது ஒரு மாறும் வரம்பை வழங்குகிறது.
• இசை அளவில் பங்கு: வெவ்வேறு உணர்ச்சிகள் மற்றும் கருப்பொருள்களை வெளிப்படுத்தும் குறிப்பிட்ட ராகங்களை உருவாக்குவதற்கு இந்த மாற்றப்பட்ட குறிப்புகள் அவசியம்.

விக்ரிதா ஸ்வர பயன்பாட்டிற்கான எடுத்துக்காட்டுகள்

• ராக பைரவ்: கோமல் ரே மற்றும் கோமல் தாவின் பயன்பாட்டிற்கு பெயர் பெற்றது, இது ஒரு சோகமான மற்றும் தியான மனநிலையை உருவாக்குகிறது.
• ராக மார்வா: பதற்றம் மற்றும் எதிர்பார்ப்பு உணர்வைத் தூண்டுவதற்கு திவ்ரா மாவைப் பயன்படுத்துகிறது.

இந்திய இசையில் இசை அளவுகோல்

இந்திய இசையில் உள்ள இசை அளவுகோல் என்பது சுத்த மற்றும் விக்ரிதா ஸ்வரங்களை சப்தக் எனப்படும் ஒருங்கிணைக்கும் அமைப்பாக அமைக்கும் ஒரு கட்டமைப்பாகும். எட்டுத்தொகைக்குள் இந்த குறிப்புகளின் ஏற்பாடு ராகங்கள் மற்றும் பிற இசை அமைப்புகளை உருவாக்குவதற்கான அடித்தளத்தை வழங்குகிறது.

சப்தக் மற்றும் அதன் முக்கியத்துவம்

• சப்தக்: இந்திய எண்கோணம், ஏழு குறிப்புகளைக் கொண்டது, ஒவ்வொன்றும் சுத்த மற்றும் சாத்தியமான விக்ரிதா மாறுபாடுகளுடன்.
• இந்திய இசையில் பங்கு: சப்தக் இந்திய இசைக்கான கட்டமைப்பு அடிப்படையாக செயல்படுகிறது, இசைக்கலைஞர்கள் பல்வேறு மெல்லிசை சாத்தியங்களை ஆராய உதவுகிறது.
• பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டே: இந்திய இசையை முறைப்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார், இதில் ஸ்வரங்களை சுத்த மற்றும் விக்ரிதா வகைகளாக வகைப்படுத்தினார். ஸ்வரங்கள், சுத்தா மற்றும் விக்ரிதா ஆகிய இரண்டும் இந்தியாவின் கலாச்சாரக் கட்டமைப்பில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன. அவை பாரம்பரிய இசையில் மட்டுமல்ல, நாட்டுப்புற மற்றும் பக்தி இசை மரபுகளிலும் முக்கியமானவை, இந்திய இசை பாரம்பரியத்தின் செழுமையான பன்முகத்தன்மைக்கு பங்களிக்கின்றன.
• வாரணாசி: பழங்கால இசை மரபுகளுக்குப் பெயர் பெற்ற நகரம், இங்கு சுத்த மற்றும் விக்ரித ஸ்வரங்களின் ஆய்வு மற்றும் பயிற்சி பாதுகாக்கப்பட்டு பல்வேறு கலாச்சார நிகழ்வுகள் மற்றும் திருவிழாக்கள் மூலம் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்திய இசையின் நுணுக்கங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கு ஸ்வராஸ், சுத்த மற்றும் விக்ரிதா வகைகளைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். இந்த ஸ்வரங்கள் இசை அளவின் அடித்தளத்தை உருவாக்குகின்றன, இது இந்திய பாரம்பரிய இசையின் செழுமையான நாடாக்களில் மெல்லிசை மற்றும் வெளிப்படையான சாத்தியக்கூறுகளின் பரந்த வரிசையை வழங்குகிறது.

சப்த ஸ்வரங்கள்: ஏழு அடிப்படை குறிப்புகள்

இந்திய பாரம்பரிய இசையின் சாம்ராஜ்யத்தில், சப்த ஸ்வரங்கள் அல்லது ஏழு அடிப்படைக் குறிப்புகளின் மீது மெல்லிசை இசையமைப்பின் அடித்தளம் கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த ஸ்வரங்கள் இசை அளவின் முதுகெலும்பாக உள்ளன, இது ஒரு பரந்த இசைத் துண்டுகளை உருவாக்குவதற்கான ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட கட்டமைப்பை வழங்குகிறது. ஒவ்வொரு ஸ்வராவும் ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்துடன் ஊக்கமளிக்கிறது மற்றும் இசையின் தன்மை மற்றும் உணர்ச்சியை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

ஏழு அடிப்படை குறிப்புகள்

ஷட்ஜா (சா)

ஷட்ஜா, ச என குறிக்கப்படுகிறது, இது இந்திய இசை அளவில் முதல் மற்றும் மிக அடிப்படையான குறிப்பு ஆகும். இது பெரும்பாலும் "டானிக்" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது மற்றும் மற்ற அனைத்து ஸ்வராஸ்கள் பெறப்பட்ட அடிப்படைக் குறிப்பாகவும் செயல்படுகிறது. "ஷட்ஜா" என்ற சொல்லுக்கு "பிறப்பாளர்" என்று பொருள், இசை நிறமாலைக்கு உயிர் கொடுப்பதில் அதன் பங்கைக் குறிக்கிறது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: Sa என்பது ஒரு அச்சல் ஸ்வரா என்று கருதப்படுகிறது, அதாவது இசை அளவில் நிலையானது மற்றும் மாறாதது.
• எடுத்துக்காட்டு: ராக யமனின் கட்டமைப்பில், மெல்லிசைக்கான நிலைத்தன்மையையும் குறிப்பையும் வழங்கும் நங்கூரக் குறிப்பாக Sa செயல்படுகிறது.

ரிஷப் (ரீ)

ரிஷபம், சப்த ஸ்வரங்களில் இரண்டாவது குறிப்பு ஆகும். இது அதன் தனித்துவமான டோனல் தரத்தால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் வெளிப்பாட்டின் பல்துறைத்திறனுக்காக அறியப்படுகிறது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: ரீ என்பது சுத்தா (தூய்மையானது) அல்லது கோமல் (தட்டையானது) என வழங்கப்படலாம், இது பல்வேறு உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளை அனுமதிக்கிறது.
• உதாரணம்: ராக பைரவர் தியான சூழலை உருவாக்க கோமல் ரேவைப் பயன்படுத்துகிறார்.

கந்தர் (கா)

கந்தர், கா என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது, இது மூன்றாவது குறிப்பு மற்றும் அதன் இனிமையான மற்றும் மெல்லிசை இயல்புக்கு பெயர் பெற்றது. பாடல்களில் அழகு மற்றும் கருணை உணர்வைத் தூண்டுவதற்கு இது பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: கா என்பது சுத்தா அல்லது கோமலாக இருக்கலாம், இது ராகத்தின் மனநிலை மற்றும் அமைப்புக்கு பங்களிக்கிறது.
• உதாரணம்: ராக பூபாலியில், அமைதியான மற்றும் உற்சாகமான சூழலை உருவாக்க சுத்த கா பயன்படுத்தப்படுகிறது.

மத்தியம் (மா)

மத்யம், அல்லது மா, வரிசையின் நான்காவது குறிப்பு. இது அளவில் ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளது மற்றும் ஆழம் மற்றும் உள்நோக்கத்தின் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் திறனுக்காக அறியப்படுகிறது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: மா என்பது சுத்தா அல்லது திவ்ரா (கூர்மையானது) ஆக இருக்கலாம், இது ராகத்தின் உணர்ச்சி வரம்பை மேம்படுத்தும் ஒரு மாறுபாட்டை வழங்குகிறது.
• உதாரணம்: ராக மார்வா பதற்றத்தையும் எதிர்பார்ப்பையும் தூண்டுவதற்கு திவ்ரா மாவைப் பயன்படுத்துகிறது.

பஞ்சம் (பா)

பா என குறிக்கப்படும் பஞ்சம், ஐந்தாவது குறிப்பு மற்றும் Sa போன்ற நிலையான குறிப்பாக கருதப்படுகிறது. அளவின் ஒருமைப்பாடு மற்றும் சமநிலையை பராமரிப்பதில் இது முக்கியமானது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: ஒரு அச்சல் ஸ்வராவாக, பா மாறாமல் இருக்கிறார், இசை அமைப்புகளில் ஒரு நிலையான குறிப்பை வழங்குகிறார்.
• உதாரணம்: ராக தர்பாரியில், கம்பீரத்தையும் கம்பீரத்தையும் வெளிப்படுத்த பா பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தைவத் (தா)

தைவத், தா என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, இது ஆறாவது குறிப்பு, அதன் வலிமை மற்றும் வலிமைக்கு பெயர் பெற்றது. இது இசைக்கு ஒரு மாறும் தரத்தை சேர்க்கிறது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: தா என்பது சுத்தா அல்லது கோமலாக இருக்கலாம், இது ராகத்திற்குள் பலவிதமான விளக்கங்கள் மற்றும் உணர்ச்சிகளை அனுமதிக்கிறது.
• உதாரணம்: ராக மல்கவுன்ஸ் ஒரு சோம்பலான மற்றும் உள்நோக்க மனநிலையை உருவாக்க கோமல் தாவைப் பயன்படுத்துகிறது.

நிஷாத் (நி)

நிஷாத், அல்லது நி, சப்த ஸ்வரங்களின் ஏழாவது மற்றும் இறுதி குறிப்பு. இது பெரும்பாலும் இசை சொற்றொடர்களில் முழுமை மற்றும் தீர்மானத்துடன் தொடர்புடையது.

• அடையாளம் மற்றும் முக்கியத்துவம்: நி என்பது சுத்தா அல்லது கோமலாக இருக்கலாம், இசைக் கருப்பொருள்களை வழங்குவதில் நெகிழ்வுத்தன்மையை வழங்குகிறது.
• எடுத்துக்காட்டு: ராக பைரவியில், கோமல் நி ஆழமான உணர்ச்சிகளையும் ஏக்க உணர்வையும் தூண்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
• பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டே: சப்த ஸ்வரங்களின் வகைப்பாடு மற்றும் முறைப்படுத்தலில் ஒரு முக்கிய நபர், இந்திய பாரம்பரிய இசையை இன்னும் அணுகக்கூடியதாகவும் கட்டமைக்கப்பட்டதாகவும் ஆக்குகிறது. சப்த ஸ்வரங்கள் இந்தியாவின் கலாச்சார மரபுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன. அவை பாரம்பரிய இசைக்கு மட்டுமல்ல, நாட்டுப்புற மற்றும் பக்தி இசைக்கும் அடிப்படையாக அமைகின்றன, இந்தியாவின் இசை பாரம்பரியத்தை வளப்படுத்துகின்றன.
• வாரணாசி: செழுமையான இசை பாரம்பரியம் கொண்ட நகரம், இங்கு சப்த ஸ்வரங்களின் பயிற்சி மற்றும் படிப்பு அதன் கலாச்சார நிகழ்வுகள் மற்றும் திருவிழாக்களில் ஒருங்கிணைந்ததாக உள்ளது.

சப்த ஸ்வரஸ் பயன்பாட்டிற்கான எடுத்துக்காட்டுகள்

• ராக யமன்: சப்த ஸ்வரங்களின் பன்முகத்தன்மையை வெளிப்படுத்தும் வகையில், இணக்கமான மற்றும் வெளிப்படையான மெல்லிசையை உருவாக்க ஏழு ஸ்வரங்களையும் பயன்படுத்துகிறது.
• கர்நாடக இசை: ஒரு வழக்கமான கர்நாடக இசை நிகழ்ச்சியில், சப்த ஸ்வரங்கள் பல்வேறு இசையமைப்புகள் மற்றும் மேம்பாடுகளின் மூலம் ஆராயப்படுகின்றன, மெல்லிசை உருவாக்கத்தில் அவற்றின் பங்கை வலியுறுத்துகின்றன. சப்த ஸ்வரங்களைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், இந்திய பாரம்பரிய இசையின் ஆழம் மற்றும் சிக்கலான தன்மையை மாணவர்கள் பாராட்ட முடியும், இந்த வளமான இசை பாரம்பரியத்தின் உருவாக்கம் மற்றும் கட்டமைப்பில் இந்த அடிப்படைக் குறிப்புகளின் முக்கிய பங்கை அங்கீகரிப்பார்கள்.

இந்திய இசையில் ராகம் மற்றும் தாளத்தின் பங்கு

இந்திய இசையில், ஸ்வரா, ராகம் மற்றும் தாலா ஆகிய மூன்று முக்கிய கூறுகளின் சிக்கலான இடைக்கணிப்பின் மூலம் ஒரு இசைப் பகுதியின் சாராம்சம் பிடிக்கப்படுகிறது. ஸ்வரா அடிப்படைக் குறிப்புகளை உருவாக்குகிறது, ராகம் மெல்லிசை கட்டமைப்பை வரையறுக்கிறது மற்றும் தாலா தாள அடித்தளத்தை நிறுவுகிறது. இந்திய பாரம்பரிய இசையின் அடிப்படையிலான இசை அமைப்பு மற்றும் கொள்கைகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இந்தக் கூறுகளுக்கு இடையே உள்ள தொடர்பைப் புரிந்துகொள்வது இன்றியமையாதது.

ராகம்: மெலோடிக் கட்டமைப்பு

வரையறை மற்றும் கட்டமைப்பு

ஒரு ராகம் என்பது ஒரு கலவைக்கான மெல்லிசை கட்டமைப்பை வழங்கும் ஒரு சிக்கலான அமைப்பாகும். இது ஒரு அளவுகோல் அல்லது குறிப்புகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல, ஒரு குறிப்பிட்ட மனநிலை அல்லது உணர்ச்சியை உருவாக்க ஸ்வராஸின் தேர்வு, ஏற்பாடு மற்றும் அலங்காரத்தை ஆணையிடும் ஒரு அதிநவீன அமைப்பு.

• மெல்லிசை மற்றும் உணர்ச்சி: ஒவ்வொரு ராகத்திற்கும் ஒரு தனித்துவமான அடையாளம் உள்ளது மற்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட மனநிலை, நாள் அல்லது பருவத்துடன் தொடர்புடையது. இது மெல்லிசை மூலம் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான ஒரு வாகனமாக செயல்படுகிறது.
• விதிகள் மற்றும் கோட்பாடுகள்: குறிப்புகளின் தேர்வு (ஸ்வரா), அவை தோன்றும் வரிசை மற்றும் அவை அலங்கரிக்கப்பட்ட விதம் போன்ற குறிப்பிட்ட விதிகளால் ராகங்கள் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இந்த விதிகள் ஒவ்வொரு ராகமும் அதன் தனித்துவமான தன்மையை பராமரிக்கிறது.

ராகத்தின் எடுத்துக்காட்டுகள்

1. ராக யமன்: அமைதியான மற்றும் சிந்திக்கும் மனநிலைக்கு பெயர் பெற்ற ராக யமன் ஏழு ஸ்வரங்களையும் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் பயன்படுத்துகிறார். இது பாரம்பரியமாக மாலையில் நிகழ்த்தப்படுகிறது.
2. ராக பைரவி: பெரும்பாலும் பக்தி மற்றும் பரிதாபத்துடன் தொடர்புடைய பைரவி ஆழ்ந்த உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுவதற்கு கோமல் (தட்டையான) ஸ்வரங்களைப் பயன்படுத்துகிறார், இது நிகழ்ச்சிகளை முடிப்பதற்கான பிரபலமான தேர்வாக அமைகிறது.

தாலா: தி ரிதம் ஃபிரேம்வொர்க்

தாலா என்பது இந்திய இசையில் உள்ள தாளக் கட்டமைப்பைக் குறிக்கிறது, இது மெல்லிசை அமைக்கப்பட்டுள்ள காலச் சுழற்சியை வழங்குகிறது. இசை அமைப்பில் ராகத்தைப் போலவே இதுவும் அடிப்படையானது.

• ரிதம் மற்றும் டைமிங்: தாலா என்பது ஒரு இசைப் பகுதி முழுவதும் திரும்பத் திரும்ப வரும் சுழற்சி வடிவமாகும், இது இசைக்கலைஞர்கள் கடைபிடிக்கும் தாள அமைப்பை வழங்குகிறது.
• கூறுகள் மற்றும் வடிவங்கள்: ஒரு தாலா என்பது 'மெட்ராஸ்' எனப்படும் பல்வேறு துடிப்புகளால் ஆனது மற்றும் 'விபாக்கள்' எனப்படும் பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு தாலாவும் அதன் தாள அடையாளத்தை வரையறுக்கும் தனித்துவமான வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளது.

தாலாவின் எடுத்துக்காட்டுகள்

1. டீன்டால்: இந்துஸ்தானி கிளாசிக்கல் இசையில் மிகவும் பொதுவான தாலாக்களில் ஒன்று, 16 துடிப்புகளை நான்கு சம பிரிவுகளாகப் பிரித்து, பல்துறை தாளத் தளத்தை வழங்குகிறது.
2. ஆதி தாலா: கர்நாடக இசையில் முக்கியமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஆதி தாலா 8 பீட்களைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் பல இசையமைப்புகளுக்கு அடித்தளமாக உள்ளது.

ஸ்வரா, ராகம் மற்றும் தாலா ஆகியவற்றின் இடைக்கணிப்பு

செயல்திறனில் ஒருங்கிணைப்பு

ஸ்வரா, ராகம் மற்றும் தாலா ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான இடைக்கணிப்பு இந்திய இசைக்கு அதன் தனித்துவமான தன்மையை அளிக்கிறது. ஸ்வராஸ் குறிப்புகளை வழங்கும்போது, ​​ராகம் மெல்லிசையை வடிவமைக்கிறது, மற்றும் தாலா தாளத்தை செயல்படுத்துகிறது, மூன்று கூறுகளும் ஒத்திசைவான மற்றும் வெளிப்படையான இசை அனுபவத்தை உருவாக்க இணக்கமாக செயல்படுகின்றன.

இன்டர்பிளேயின் உதாரணம்

• ராக யமன் டீண்டாலுக்கு அமைக்கப்பட்ட ஒரு நிகழ்ச்சியில், இசைக்கலைஞர் தாலாவின் தாள சுழற்சியைப் பராமரிக்கும் போது ராகத்தால் வரையறுக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட ஸ்வரங்களையும் வரிசையையும் கடைப்பிடிக்கிறார். இந்த கலவையானது கட்டமைக்கப்பட்ட செயல்படுத்தல் மற்றும் மேம்படுத்தல் ஆகிய இரண்டையும் அனுமதிக்கிறது.

1. தியாகராஜா: ஒரு முக்கிய கர்நாடக இசையமைப்பாளர், அவருடைய படைப்புகள் ஆழமான ஆன்மீக கருப்பொருள்களை வெளிப்படுத்த ராகம் மற்றும் தாலாவின் சிக்கலான பயன்பாட்டை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.
2. உஸ்தாத் ஜாகிர் ஹுசைன்: ஒரு புகழ்பெற்ற தபேலா கலைஞரான அவர் தாலா மற்றும் பல்வேறு ராகங்களில் அதன் பயன்பாட்டிற்காக அறியப்பட்டவர். ராகம் மற்றும் தாலாவின் கருத்துக்கள் இந்தியாவின் கலாச்சார நிலப்பரப்பில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன. அவை பாரம்பரிய இசை நிகழ்ச்சிகள், மத விழாக்கள் மற்றும் திருவிழாக்களில் ஒருங்கிணைந்தவை, நாட்டின் வளமான இசை பாரம்பரியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.

• சங்கட் மோச்சன் இசை விழா: வாரணாசியில் நடைபெறும் இந்த விழாவில் கலைஞர்கள் பல்வேறு ராகங்கள் மற்றும் தாளங்களை நிகழ்த்தி, அவர்களின் கலாச்சார முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர்.
• தியாகராஜ ஆராதனை: தியாகராஜரின் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டாடும் ஒரு வருடாந்த நிகழ்வு, அவரது இசையமைப்பில் ராகம் மற்றும் தாளத்தின் பங்கை வலியுறுத்துகிறது.

தேதிகள் மற்றும் காலவரிசை

• கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு: ராகம் மற்றும் தாலா பற்றிய முந்தைய குறிப்புகள் நாட்டிய சாஸ்திரம் போன்ற பண்டைய நூல்களில் காணப்படுகின்றன.
• 13 ஆம் நூற்றாண்டு: இடைக்காலத்தில் பல்வேறு ராகங்கள் மற்றும் தாளங்களின் வளர்ச்சி, இன்று இந்திய இசையில் காணப்படும் செழுமையான பன்முகத்தன்மைக்கு வழிவகுத்தது. இந்த அம்சங்களை ஆராய்வதன் மூலம், மாணவர்கள் இந்திய இசையை நிர்வகிக்கும் அடிப்படைக் கொள்கைகளைப் பற்றிய விரிவான புரிதலைப் பெறலாம், மெல்லிசை, தாளம் மற்றும் அமைப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள சிக்கலான உறவைப் பாராட்டலாம்.

அச்சல் ஸ்வராஸ்: நிலையான குறிப்புகள்

இந்திய இசையில், ஸ்வரா என்ற கருத்து அடிப்படையானது, இந்த கட்டமைப்பிற்குள், சில குறிப்புகள் தனித்துவமான மற்றும் மாறாத நிலையைக் கொண்டுள்ளன. இவை அச்சல் ஸ்வரங்கள் எனப்படும். 'அசல்' என்ற சொல் 'நிலையான' அல்லது 'அசையாது' என மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் இந்த ஸ்வரங்கள் இசை அளவில் மாறாமல் இருக்கும். குறிப்பாக, ச (ஷட்ஜா) மற்றும் பா (பஞ்சம்) குறிப்புகள் அச்சல் ஸ்வராஸ் என குறிப்பிடப்படுகின்றன. அவர்களின் நிலைத்தன்மை இந்துஸ்தானி மற்றும் கர்நாடக மரபுகளில் உள்ள இசை அமைப்புகளுக்கு ஒரு நிலையான அடித்தளத்தை வழங்குகிறது.

அச்சல் ஸ்வராஸைப் புரிந்துகொள்வது

ச (ஷட்ஜா)

• வரையறை மற்றும் முக்கியத்துவம்: ச, அல்லது ஷட்ஜா, இந்திய இசை அளவின் முதல் குறிப்பு. இது மற்ற அனைத்து ஸ்வரங்களும் பெறப்பட்ட டானிக் அல்லது அடிப்படைக் குறிப்பாகக் கருதப்படுகிறது. சமஸ்கிருதத்தில், 'ஷட்ஜா' என்றால் 'பிறப்பாளர்' என்று பொருள், இசையில் அதன் அடிப்படை பங்கைக் குறிக்கிறது. சா என்பது ஒரு அச்சல் ஸ்வரா, ஏனென்றால் அது வெவ்வேறு ராகங்கள் மற்றும் இசை அமைப்புகளில் மாறாமல் மாறாமல் உள்ளது.
• இசை அளவுகோலில் பங்கு: சப்தக் (ஆக்டேவ்) தொடக்கப் புள்ளியாக, ட்யூனிங்கிற்கான குறிப்பு தொனியை Sa வழங்குகிறது மற்றும் ஒரு ராகத்தின் சுருதியை நிறுவுவதற்கு அவசியம்.
• எடுத்துக்காட்டு பயன்பாடு: ராக யமனில், சா என்பது குறிப்புக் குறிப்பாக செயல்படுகிறது, இது மெல்லிசை கட்டமைக்கப்பட்ட அடிப்படை சுருதியை நிறுவுகிறது.

பா (பஞ்சம்)

• வரையறை மற்றும் முக்கியத்துவம்: பா, அல்லது பஞ்சம், அளவில் ஐந்தாவது குறிப்பு. இது Sa க்குப் பிறகு இரண்டாவது நிலையான குறிப்பு மற்றும் இசை அளவின் கட்டமைப்பு ஒருமைப்பாட்டைப் பராமரிப்பதில் சமமாக முக்கியமானது. 'பஞ்சம்' என்ற சொல் ஐந்தாவது குறியாக அதன் நிலையைக் குறிக்கிறது. Sa போலவே, பா பல்வேறு இசை கட்டமைப்புகளில் மாறாமல் இருக்கிறார்.
• இசை அளவுகோலில் பங்கு: பா இசை அமைப்பிற்குள் ஒரு இணக்கமான நங்கூரத்தை வழங்கும், சாவுக்கு ஒரு நிரப்பு அச்சல் ஸ்வராவாக செயல்படுகிறது. அதன் நிலைத்தன்மை சப்தக்கிற்குள் ஒரு நிலையான இடைவெளி உறவை உறுதி செய்கிறது.
• எடுத்துக்காட்டு பயன்பாடு: ராக பைரவத்தில், மெல்லிசை கட்டமைப்பிற்குள் நிலைத்தன்மை மற்றும் தீர்மானத்தை வழங்க பா பயன்படுத்தப்படுகிறது.

இந்திய இசையில் முக்கியத்துவம்

இசை அளவுகோல்

• சப்தக் எனப்படும் இசை அளவை அமைப்பதற்கு அச்சல் ஸ்வரஸ், ச மற்றும் பா ஆகியவற்றின் நிலைத்தன்மை மிகவும் முக்கியமானது. இந்த மாறாத இயல்பு இசைக்கலைஞர்களை ஒரு நிலையான டோனல் அடித்தளத்தை பராமரிக்கும் போது பல்வேறு ராகங்களை ஆராய அனுமதிக்கிறது.
• சப்தக்கின் எடுத்துக்காட்டு: கொடுக்கப்பட்ட எந்த சப்தக்கிலும், ச மற்றும் பா ஆகியவை நிலையான புள்ளிகளாக செயல்படுகின்றன, மீதமுள்ள ஸ்வரங்கள் (ரே, கா, மா, தா, நி) சுத்த (தூய்மையானது) அல்லது விக்ரிதா (மாற்றப்பட்டவை) ஆகும்.

மெல்லிசை மற்றும் தாள கட்டமைப்பு

• ஒரு ராகத்தின் மெல்லிசை கட்டமைப்பில் அச்சல் ஸ்வரங்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. நிலையான குறிப்பை வழங்குவதன் மூலம், அவை சிக்கலான இசை வெளிப்பாடுகளை உருவாக்க உதவுகின்றன.
• தாள கட்டமைப்பில், அல்லது தாலா, Sa மற்றும் Pa பெரும்பாலும் குறிப்பிட்ட துடிப்புகளுடன் சீரமைத்து, கலவையின் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துகிறது.
• பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டே: இந்திய பாரம்பரிய இசையின் வகைப்பாடு மற்றும் முறைப்படுத்தலுக்கு அவர் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கினார். பத்கண்டேவின் பணி, இசை அளவின் ஒருமைப்பாட்டைப் பேணுவதில் அச்சல் ஸ்வரஸின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியது.
• தியாகராஜா: ஒரு புகழ்பெற்ற கர்நாடக இசையமைப்பாளர், தியாகராஜரின் இசையமைப்புகள் பெரும்பாலும் அச்சல் ஸ்வரஸின் நிலைத்தன்மையை எடுத்துக்காட்டுகின்றன, உணர்வுபூர்வமாக எதிரொலிக்கும் இசையை உருவாக்குவதில் அவர்களின் பங்கைக் காட்டுகின்றன.
• அச்சல் ஸ்வரங்கள் பாரம்பரிய இசைக்கு மையமாக மட்டுமல்லாமல், நாட்டுப்புற மற்றும் பக்தி இசை மரபுகளிலும் ஒரு இடத்தைப் பிடித்துள்ளன. அவை இந்தியாவின் வளமான இசை பாரம்பரியத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாகும், பல்வேறு கலாச்சார நிகழ்வுகள் மற்றும் திருவிழாக்களில் கொண்டாடப்படுகின்றன.
• வாரணாசி: இந்திய பாரம்பரிய இசைக்கான கலாச்சார மையமாக அறியப்படும் வாரணாசியில் பல நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன, அங்கு அச்சல் ஸ்வரஸின் முக்கியத்துவம் நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் விவாதங்கள் மூலம் ஆராயப்படுகிறது.
• சங்கத் மோச்சன் இசை விழா: வாரணாசியில் நடைபெறும் இந்த ஆண்டு விழாவில், பாரம்பரிய இசையமைப்பில் அச்சல் ஸ்வரங்களின் பங்கை வலியுறுத்தும் நிகழ்ச்சிகள் இடம்பெறுகின்றன.
• கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு: அச்சல் ஸ்வரஸ் உள்ளிட்ட ஸ்வரங்களின் கருத்து, நாட்டிய சாஸ்திரம் போன்ற பண்டைய நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இது ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே இந்திய இசையில் அவர்களின் அடித்தள பங்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
• 13 ஆம் நூற்றாண்டு: மற்ற ஸ்வரங்களுடன் இணைந்து அச்சல் ஸ்வரங்களின் முறைப்படுத்தல், இடைக்காலத்தில் மிகவும் உச்சரிக்கப்படுகிறது, இது சமகால இந்திய இசையில் காணப்படும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கட்டமைப்பிற்கு வழிவகுக்கிறது. இந்த அம்சங்களை ஆராய்வதன் மூலம், இந்தியாவின் இசை மற்றும் கலாச்சார கட்டமைப்பில் அச்சல் ஸ்வராஸின் முக்கிய பங்கை மாணவர்கள் பாராட்டலாம், அவர்களின் மாறாத தன்மையை இந்திய கிளாசிக்கல் இசையின் மூலக்கல்லாக அங்கீகரிக்கலாம்.

ஸ்ருதி மற்றும் அதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்வது

ஸ்ருதிக்கு அறிமுகம்

ஸ்ருதி என்பது இந்திய பாரம்பரிய இசையில் உள்ள ஒரு அடிப்படைக் கருத்தாகும், இது ஸ்வராஸின் அடிப்படையை உருவாக்கும் மைக்ரோடோனல் இடைவெளிகளைக் குறிக்கிறது. மேற்கத்திய இசை அமைப்பைப் போலல்லாமல், எட்டுத்தொகையை 12 செமிடோன்களாகப் பிரிக்கிறது, இந்திய இசை மிகவும் சிக்கலான பிரிவைப் பயன்படுத்துகிறது, இது பணக்கார மற்றும் நுணுக்கமான வெளிப்பாட்டிற்கு அனுமதிக்கிறது. ஸ்ருதியின் கருத்து, இந்திய பாரம்பரிய இசையின் ஆழம் மற்றும் சிக்கலான தன்மையைக் குறிக்கும் நுட்பமான டோனல் மாறுபாடுகளைப் படம்பிடிப்பதில் ஒருங்கிணைந்ததாகும்.

மைக்ரோடோனல் இடைவெளிகளின் கருத்து

மைக்ரோடோனல் இடைவெளிகளின் வரையறை

மைக்ரோடோனல் இடைவெளிகள் அல்லது ஷ்ருதிகள் என்பது மேற்கத்திய இசையில் நிலையான செமிடோன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு எண்மத்திற்குள் இருக்கும் நிமிடப் பிரிவுகளாகும். இந்திய இசையின் பின்னணியில், ஒரு எண்கோணத்திற்குள் 22 ஸ்ருதிகள் இருப்பதாக பாரம்பரியமாக கூறப்படுகிறது, இருப்பினும் சில சிந்தனைப் பள்ளிகள் இந்த எண்ணிக்கையில் மாறுபாடுகளை பரிந்துரைக்கின்றன.

• இசைக் கோட்பாட்டில் முக்கியத்துவம்: மைக்ரோடோனல் இடைவெளிகள் மிகவும் விரிவான மற்றும் வெளிப்படையான இசை அளவை அனுமதிக்கின்றன, இசைக்கலைஞர்கள் பரந்த அளவிலான டோனல் வண்ணங்கள் மற்றும் உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளை ஆராய உதவுகிறது.

ஸ்வரா உருவாக்கத்தில் பங்கு

ஷ்ருதிகள் ஸ்வரங்கள் பெறப்பட்ட அடிப்படைக் கூறுகளாகச் செயல்படுகின்றன. ஒவ்வொரு ஸ்வரமும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட ஸ்ருதிகளுடன் தொடர்புடையது, இது அதன் துல்லியமான டோனல் தரத்தை தீர்மானிக்கிறது. இந்திய பாரம்பரிய இசையை மற்ற இசை மரபுகளிலிருந்து வேறுபடுத்தும் நுணுக்கமான பண்புகளை இந்த சங்கம் வழங்குகிறது.

• எடுத்துக்காட்டு: ஸ்வர ரிஷப் (ரீ) அதன் தொடர்புடைய ஸ்ருதிகளைப் பயன்படுத்தி வெவ்வேறு நிழல்களில் வழங்கப்படலாம், இது சுத்த (தூய்மையான) அல்லது கோமல் (தட்டையான) ரே போன்ற மாறுபாடுகளை அனுமதிக்கிறது, ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனித்துவமான உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்திய பாரம்பரிய இசையில் முக்கியத்துவம்

நுணுக்கத்தை அடைதல்

நுட்பமான மைக்ரோடோனல் மாறுபாடுகளை வழங்கும் திறன், இந்திய பாரம்பரிய இசையின் தனிச்சிறப்பான நுணுக்கமான வெளிப்பாட்டை அடைவதற்கு முக்கியமானது. குறிப்பிட்ட மனநிலைகள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் கருப்பொருள்களைத் தூண்டுவதற்கு இசைக்கலைஞர்கள் இந்த மாறுபாடுகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர், ஸ்ருதியை இசை நிகழ்ச்சியின் இன்றியமையாத அம்சமாக மாற்றுகிறார்கள்.

• எடுத்துக்காட்டு: டோடி போன்ற ஒரு ராகத்தில், கோமல் கா (காந்தர்) அதன் துல்லியமான ஸ்ருதி மாறுபாடுகளுடன் ஒரு மனச்சோர்வு மற்றும் உள்நோக்க மனநிலையை உருவாக்குகிறது, இது ஸ்ருதியின் வெளிப்படுத்தும் சக்தியை விளக்குகிறது.

ஸ்வரங்கள் மற்றும் ராகங்களுக்கு அடிப்படை

ஸ்ருதி ஸ்வராஸ் மற்றும் அதன் விளைவாக ராகங்களின் அடிப்பகுதியை உருவாக்குகிறது. ஸ்ருதிகளின் ஏற்பாடு மற்றும் தேர்வு ஒரு ராகத்தின் அமைப்பு மற்றும் அடையாளத்தை தீர்மானிக்கிறது, மெல்லிசை கட்டமைப்பை வடிவமைப்பதில் இசைக்கலைஞருக்கு வழிகாட்டுகிறது.

• எடுத்துக்காட்டு: ராக பைரவ் ரே மற்றும் தாவிற்கான குறிப்பிட்ட ஸ்ருதி மாறுபாடுகளைப் பயன்படுத்துகிறார், இது அதன் சோம்பேறித்தனமான மற்றும் தியானத் தன்மைக்கு பங்களிக்கிறது.

• பரத முனி: ஒரு பண்டைய இந்திய இசைக்கலைஞர், பரத முனியின் "நாட்ய சாஸ்திரம்" என்ற நூலானது ஸ்ருதியின் கருத்துக்கு முந்தைய குறிப்புகளில் ஒன்றை வழங்குகிறது, இது ஸ்வரங்கள் மற்றும் ராகங்களின் உருவாக்கத்தில் அதன் பங்கை வலியுறுத்துகிறது.

• பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டே: ஸ்ருதியின் கருத்தை மேலும் ஆராய்ந்து, இந்திய பாரம்பரிய இசையில் அதன் பயன்பாட்டை முறைப்படுத்திய ஒரு முக்கிய இசையியலாளர்.

• வாரணாசி: அதன் இசை பாரம்பரியத்திற்கு புகழ்பெற்ற நகரமான வாரணாசி, ஸ்ருதியின் படிப்பு மற்றும் பயிற்சிக்கான மையமாக உள்ளது, இந்திய இசையின் இந்த அம்சத்தை கொண்டாடும் ஏராளமான திருவிழாக்கள் மற்றும் நிகழ்வுகள் உள்ளன.

• சங்கத் மோச்சன் இசை விழா: வாரணாசியில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் விழாவாகும், இதில் கலைஞர்கள் நிகழ்ச்சிகள் மூலம் ஸ்ருதியின் நுணுக்கங்களை வெளிப்படுத்தி, அதன் கலாச்சார முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர்.

• கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு: பரத முனியின் "நாட்டிய சாஸ்திரம்" ஸ்ருதியைக் குறிப்பிடுகிறது, இது பண்டைய காலங்களிலிருந்து இந்திய இசையில் அதன் அடிப்படை பங்கைக் குறிக்கிறது.

• 20 ஆம் நூற்றாண்டு: இந்திய பாரம்பரிய இசையின் நவீன நடைமுறையில் ஸ்ருதியின் பயன்பாட்டைக் குறியிடவும் முறைப்படுத்தவும் 1900 களின் முற்பகுதியில் பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டேவின் முயற்சிகள்.

ஷ்ருதி பயன்பாட்டின் எடுத்துக்காட்டுகள்

• ராக தர்பாரி: அதன் ஆழமான மற்றும் உள்நோக்க மனநிலைக்கு பெயர் பெற்றது, ரீ மற்றும் தாவில் குறிப்பிட்ட ஸ்ருதி மாறுபாடுகளைப் பயன்படுத்துவது அதன் உணர்ச்சி ஆழத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கு அவசியம்.
• கர்நாடக இசை: கர்நாடக இசைப்பாடல்களில், சிக்கலான ராகங்கள் மற்றும் மேம்பாடுகளுக்கு தேவையான மைக்ரோடோனல் துல்லியத்தை அடைவதில் ஸ்ருதி முக்கிய பங்கு வகிக்கிறார். இந்த அம்சங்களை ஆராய்வதன் மூலம், இந்தியாவின் இசை மற்றும் கலாச்சார அமைப்பில் ஸ்ருதியின் முக்கியமான முக்கியத்துவத்தை மாணவர்கள் பாராட்டலாம், இந்திய பாரம்பரிய இசையின் மூலக்கல்லாக அதன் பங்கைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஸ்வராஸின் ஸ்பெக்ட்ரம்: சப்தக்

சப்தக் அறிமுகம்

இந்திய இசையில், ஸ்வராஸின் அமைப்பு மற்றும் நிறமாலையைப் புரிந்துகொள்வதில் சப்தக் கருத்து முக்கியமானது. 'சப்தக்' என்ற சொல், ஆக்டேவைக் குறிக்கிறது, இது அடிப்படையில் ஏழு தனித்தனி பட்டைகள் கொண்ட ஸ்பெக்ட்ரம் ஆகும், ஒவ்வொன்றும் ஒரு ஸ்வராவைக் குறிக்கும். இந்த நிறுவன அமைப்பு மெல்லிசைக் கலவையின் முதுகெலும்பாக அமைகிறது, இந்த ஸ்வரங்களை ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட இசை அமைப்பாக ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு ஒருங்கிணைந்த கட்டமைப்பை வழங்குகிறது.

ஸ்பெக்ட்ரம் பற்றிய புரிதல்

இந்திய இசையில் உள்ள ஸ்வராஸின் ஸ்பெக்ட்ரம் ஒரு வண்ணமயமான தட்டுக்கு ஒத்ததாக இருக்கிறது, அங்கு ஒவ்வொரு ஸ்வராவும் ஒரு தனித்துவமான ஒலியைக் குறிக்கிறது. இந்துஸ்தானி மற்றும் கர்நாடக இசை மரபுகள் இரண்டிற்கும் ஒருங்கிணைந்த ஏழு அடிப்படைக் குறிப்புகளை உள்ளடக்கிய இந்த இசைக்குழுக்கள் கூட்டாக சப்தக்கை உருவாக்குகின்றன.

• ஸ்வராஸின் பட்டைகள்: இந்தச் சூழலில் 'பேண்ட்ஸ்' என்ற சொல், சப்தக்கிற்குள் ஒவ்வொரு ஸ்வாரும் ஆக்கிரமித்துள்ள குறிப்பிட்ட அதிர்வெண்கள் அல்லது சுருதிகளைக் குறிக்கிறது. இந்த பட்டைகள் நுணுக்கமாக வரையறுக்கப்பட்டு, குறிப்புகளுக்கு இடையே இணக்கமான உறவை உறுதி செய்கிறது.

சப்தக்கின் கூறுகள்

சப்தக் பின்வரும் ஏழு ஸ்வரங்களைக் கொண்ட ஸ்வரங்களை ஒரு ஒருங்கிணைந்த அமைப்பாக ஒழுங்கமைக்கிறது:

1. ஷட்ஜா (Sa): டானிக் அல்லது அடிப்படை குறிப்பு, அடித்தளமாக செயல்படுகிறது.
2. ரிஷப் (ரீ): இரண்டாவது குறிப்பு, பல்துறை டோனல் தரத்தை வழங்குகிறது.
3. கந்தர் (கா): மெல்லிசை இனிமைக்கு பெயர் பெற்றது.
4. மத்தியம் (மா): ஆழம் மற்றும் உள்நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
5. பஞ்சம் (பா): நிலைத்தன்மையை பராமரிக்கும் நிலையான குறிப்பு.
6. தைவத் (தா): வலிமையையும் வலிமையையும் சேர்க்கிறது.
7. நிஷாத் (நி): தெளிவுத்திறனுடன் தொடர்புடைய நிறமாலையை நிறைவு செய்கிறது.

இசை அமைப்பில் உள்ள அமைப்பு

இந்திய இசையில் சப்தக்கின் பங்கு

சப்தக் குறிப்புகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; இது ஒரு முறையான அமைப்பாகும், இது ராகங்கள் மற்றும் பாடல்களை உருவாக்குவதற்குத் தேவையான இசை அமைப்பை வழங்குகிறது. இந்த ஸ்பெக்ட்ரமில் ஸ்வராஸ்களை ஒழுங்கமைப்பதன் மூலம், இசைக்கலைஞர்கள் பாரம்பரிய கட்டமைப்பைக் கடைப்பிடிக்கும் போது மெல்லிசை சாத்தியங்களின் பரந்த வரிசையை ஆராயலாம்.

• ஒருங்கிணைந்த அமைப்பு: சப்தக்கின் ஒத்திசைவான தன்மை, ஸ்வராஸ் இடையே தடையற்ற மாற்றங்களை அனுமதிக்கிறது, இது சிக்கலான இசை யோசனைகளை ஆராய்வதற்கு உதவுகிறது.

எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் பயன்பாடுகள்

• ராக யமன்: முழுமையான சப்தக்கைப் பயன்படுத்துகிறது, ஒவ்வொரு ஸ்வரமும் அதன் அமைதியான மற்றும் சிந்திக்கும் மனநிலையை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
• ராக பைரவி: ஆழ்ந்த உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுவதற்காக, கோமல் ரே மற்றும் கோமல் தா போன்ற சப்தக்கிலிருந்து குறிப்பிட்ட ஸ்வரங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.
• பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பத்கண்டே: இந்திய இசையை முறைப்படுத்துவதில் அவர் செய்த பங்களிப்புகளில் சப்தக் பற்றிய விரிவான ஆய்வு அடங்கும். பத்கண்டேவின் பணி, சப்தக்கிற்குள் ஸ்வராஸ் மற்றும் அவர்களின் அமைப்பைப் பற்றிய புரிதலை இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் அறிஞர்களுக்கு அணுகக்கூடியதாக மாற்றியது. சப்தக் இந்தியாவின் கலாச்சார மரபுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது. பாரம்பரிய இசை நிகழ்ச்சிகள், நாட்டுப்புற மரபுகள் மற்றும் பக்தி பாடல்களுக்கு இது ஒரு அடித்தளமாக செயல்படுகிறது, இது இந்திய கலாச்சாரத்தில் அதன் நீடித்த முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
• வாரணாசி: இந்திய பாரம்பரிய இசைக்கான முக்கிய மையமாக, வாரணாசி சப்தக்கின் பாதுகாப்பு மற்றும் பரப்புதலில் கருவியாக உள்ளது. நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் பட்டறைகள் மூலம் இந்த கருத்து கொண்டாடப்பட்டு ஆராயப்படும் பல நிகழ்வுகளை நகரம் நடத்துகிறது.
• சங்கத் மோச்சன் இசை விழா: வாரணாசியில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் நிகழ்ச்சி, பல்வேறு பாரம்பரியங்களைச் சேர்ந்த கலைஞர்களைக் கொண்டு, இசையில் சப்தக்கின் முக்கியத்துவத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
• கிமு 2 ஆம் நூற்றாண்டு: சப்தக்கின் கருத்து நாட்டிய சாஸ்திரம் போன்ற பண்டைய நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இது ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே இந்திய இசையில் அதன் அடிப்படை பங்கைக் குறிக்கிறது.
• 20 ஆம் நூற்றாண்டு: 1900களின் முற்பகுதியில் பண்டிட் விஷ்ணு நாராயண் பட்கண்டே போன்ற இசையமைப்பாளர்களின் முயற்சிகள் சப்தக்கின் அமைப்பைக் குறியிடவும் தெளிவுபடுத்தவும் உதவியது, சமகால இசை நடைமுறையில் அதன் தொடர்ச்சியை உறுதி செய்தது.